Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Τί να πω, κι εγώ, η "ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ";

...
Βρέθηκα στον μεγάλο χορό, κατά λάθος... παραφωνία με τους βιολιντζήδες, σ'χωράτε που σας απογοήτευσα στο θέαμα.
Οι φιγούρες... είναι θέμα ΚΟΡΜΟΥ και ΚΟΡΜΙΟΥ.

Με "έστειλαν" στο ΛΕΥΚΩΜΑ και στα ΠΑΙΔΙΑ, ΕΚΕΙ!

Τί να διορθώσω, όμως, τώρα;

Άργησα...

Ή μήπως, εκτός ίντερνετ, κοντά σε παιδιά, ακόμα σκεπτόμενα, βρήκα "σπόρο" και ΠΟΤΕ, μα ΠΟΤΕ, δε θα είναι αργά;

Δεν είναι μυστικό, μα Άκουσα και τα ΠΕΤΑΛΑΚΙΑ...


Τάκα - τάκα τα πεταλάκια...
 Το χόρεψα μικρή, το "χορεύω" και μεγάλη...


Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

ΜΕΓΑΛΗ ΓΙΟΡΤΗ!

Ξήμέρωσε Σάββατο, 2016 και γιορτάζουν…. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ!
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!
ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΦΩΣ, ΤΩΝ ΤΡΕΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ!
….Σ’ ένα λεωφορείο χθες, γεμάτο μαθητάδες, ακόμα και ορθίους, βρέθηκα κι εγώ.
Μια κολώνα, να πιαστώ.
Κι άλλη μια κυρία, Μαρία, την έλεγαν, ήξερε πώς να πιαστεί, μα είχε το κεφάλι σκυμμένο.
Τι κι αν της το «σήκωνα», λίγο νωρίτερα;
…Λυγισμένη, προ πολλού.
Ο λόγος: Οι δυσκολίες των παιδιών της.

Ήρθε κι άλλη μια κυρία, πιάστηκε δίπλα απ’ την Μαρία.
Προβληματισμένη, κι εκείνη, με λίγο πιο «σηκωτό» κεφάλι…, ακίνητο… μα τα μάτια της που «έπαιζαν» γύρω, είχαν ειρωνική ματιά για τους μαθητές, αγόρια και κορίτσια…

Κρατήθηκα από Άλλη κολώνα, για να είναι πιο άνετα, οι άλλες δύο κυρίες.
Κοντά στην πόρτα, εκεί που η οριζόντια κολώνα, παρακάτω απ’ τα μισά της, είχε προέκταση, καθέτως, για να πιάνονται οι πρώτες πίσω θέσεις.

Τα χέρια της καθέτου κολώνας, γερασμένα. Μια γιαγιά με ψαρά μαλλιά, κρατιόταν τόσο γερά, τόσο σφιχτά, γεμάτη ανασφάλεια, σαν… να ήταν σε αεροπλάνο, κι αυτό, έτοιμο να πετάξει, εκείνη, το κρατούσε στην γη.

Σκέφτονταν…
Πότε με σκυμμένο κεφάλι, πότε κοιτώντας, μόνο ίσια, μπροστά, την είδα. Σφιγγόταν… μη βγει η μέσα φωνή.
Την «άκουσα».
Την ήξερα.
Μού θύμιζε μάννα: «Θα βλέπ’ς, θ’ ακούς, δε θα μιλάς! Μόκο!» μού ‘λεγε. «Τι κάνει ο κόσμος γύρω, εσένα, δε θα σι νοιάζ’!»

Παλιό σκαρί η γιαγιά, (όχι «παλιότερο», γιατί αυτό βγαίνει απ’ το παλιό + τέρας), κι αυτό το καράβι, δεν επιπλέει σαν την ΑΛΗΘΕΙΑ, βουλιάζει.

Την κοίταζα σιωπηλά, ενώ, έλεγα και μερικές κουβεντούλες, με την Μαρία, που στην Στάση, γνώρισα.

«Μαρία, αν κρίνεις τα παιδιά που κάθονται και δεν σηκώνονται για τους μεγαλύτερους, δεν φταίνε αυτά. Η Λάθος μόρφωση τα έκανε έτσι, ρομποτάκια.» (Δεν θα περιγράψω σκηνές. Ακουστικά στ’ αυτιά, κινητό, ίντερνετ αεράτο και παντού, άνεση σαλονιού, λες και είναι σπίτι τους… τα κακομαθημένα μας… τα παιδιά μας!)

«Ποιος φταίει; Εμείς;»
«Εμείς, ΜΟΝΟ, εμείς! Τους τα δώσαμε όλα, εκτός, απ’ τον ίδιο τον σεβασμό, για μας.»


Με κοίταζε, με πιο πολύ σκυμμένο το κεφάλι, τώρα.

Η άλλη κυρία, άκουσε, κι είχε αρχίσει να αφήνεται και να κουνάει και κεφάλι, τώρα.

Δεν έπεσα έξω στο τι σκέφτεται, τελικά.

Με δυο σκυμμένα κεφάλια, το ένα απογοητευμένο, το άλλο ειρωνικό, δεν άντεξα.
Στράφηκα προς το μέρος της γιαγιάς, που συνέχιζε να σφίγγει χέρια και δόντια και της χάϊδεψα απαλά την πλατούλα.
«Γλυκειά μου, γιαγιούλα, μη φοβάσαι! Σε βλέπω που σφίγγεσαι και δεν μιλάς…»
Καθιστή, εννοείται, η πολλή γιαγιά.
«Τι να πω;»
«Τίποτα, γιαγιούλα μου, τίποτα! Είχα μια μαννούλα, σαν κι εσένα, καταλαβαίνω.

….Κι ύστερα, κατέβηκα  εγώ, λίγο πριν την στροφή, αφού είχα χάσει την Στάση μου, απ’ την «κουβέντα», αφού ζήτησα απ’ τον οδηγό, αν μπορεί, να μ’ αφήσει εκεί.

Μποτιλιάρισμα, Άναψε και φανάρι κόκκινο, μ’ άνοιξε, κατέβηκα και συνέχισα τον Ίσιο, Δρόμο μου, με τα πόδια.

ΠΡΩΤΟΓΡΑΦΟ, κι ας πιάνει άλλη ροή στο κείμενο και στην ημέρα… μα, και στην νύχτα!
Σαν ΣΗΜΕΡΑ, 30 Ιανουαρίου, ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ, εικόνα της ΠΑΝΑΓΙΑΣ, ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ!

…Έπαψαν τα τυχαία… πια, κι ας είναι 2016!

Υγ. Δε φταίνε οι δασκάλοι… ούτε τα παιδιά. Εμείς είχαμε κενά, εμείς, αφήσαμε κενά και τα εκμεταλλεύτηκε άλλος…
Προλαβαίνουμε να διορθώσουμε.
Εμείς.
Για ‘Κεινα!
Αν τ’ αγαπάμε ΑΛΗΘΙΝΑ, θα τους μάθουμε ΚΑΛΑ, πως δεν ΖΟΥΜΕ, με τα ΥΛΙΚΑ ΑΓΑΘΑ.
Δούλοι γινόμαστε, δούλοι...

Φτάνει;

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Τα "κατάλοιπα" είναι θέμα" καλλιέργειας"

Τ' ακούω συχνά, από άθεους.
"Μα τον Θεό, μα την Παναγιά, μα τον Χριστό, κ.λ.π."
Τότε, κάνω την παρατήρησή μου:
"Άκουσες τι είπες;"
"Κατάλοιπα..." κ.λ.π.

Δεν είναι "κατάλοιπα"...

"Ακαλλιέργητα χωράφια είναι..."

ΚΑΛΗ ΝΥΧΤΑ!

Προς ανησυχούντες

και παρακολουθούντες...

Αφτα

Άνθρωπο δεν έβλαψα, ποτέ!

Το κο δεν θα θα τ' αφήσω ήσυχο.

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

ΑΥΤΗ Η ΘΕΑ ΣΑΣ ΑΞΙΖΕΙ, ΕΛΛΗΝΕΣ!

1

http://kyklaminovounou2016.blogspot.gr/2016/01/27-2016-712.html

2
http://kyklaminovounou2016.blogspot.gr/2016/01/blog-post_774.html

3
http://kyklaminovounou2016.blogspot.gr/2016/01/blog-post_491.html

...Δεν ξέρω να ζωγραφίζω.
Νταν, 7 και 30, Άγιος Νεκτάριος

Συνδυασμός, περίπου, αυτών των εικόνων.

και ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΤΙΤΛΟΣ, στο ΑΝΩΤΕΡΟ ΟΝΕΙΡΟ, ο γραφόμενος κι εδώ.

Το πρώτο Άλογο, (με τα οπίσθια), καβάλησε, φωτοστέφανο στο κεφάλι, λευκό, δεν είδα από κάτω, απ' τα ποδια του Αλόγου, την εικόνα... δεν ξέρω.

(Ξέρω ότι σήμερα απεργούσαν τα ΜΜΕ)

Τα υπόλοιπα, όταν δεν θα ζαλίζομαι, όταν μπαίνω εδώ.

ΦΥΓΕΤΕ ΑΠ' ΤΙς ΠΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

Κοιμόμουνα.
Δεν πετάχτηκα πάνω... "εκπαιδεύτηκα"
Προσευχόμουν να μπορέσω να συγκρατήσω το "ΟΝΕΙΡΟ"
ΗΞερα από που ερχόταν
Αλλα με μπ'ερδευαν
Συντομεύω. Ένα χέρι, διορθώνε κάτι που τάχα- πήγαινα να κάνω κοπυ, κι έγραφε άλλες λέξεις.

τα τονισμένα γράμματα, είναι από ΧΕΡΙ ΑΝΩΤΕΡΟ

ΦΥΓΕΤΕ ΑΠ' ΤΙς ΠΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
Η εποχή ζητάει φόρο, λημεριού

Καρτερία

και υπομονή, γαϊδουρινή!
Την έχω.

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

ΝΥΨΟΝ.... (με το θ με αυτιά και το υ το κουπάκι... ξέρει Εκείνος! και δυο κ, εκκέκραξα...)


ΚΥΡΙΕ,
ΕΚΚΕΚΡΑΞΑ ΠΡΟΣ ΣΕ,
για να με βοηθησεις,
ΝΑ ΠΆΩ παρακάτω στην ανάρτηση...

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ... παραπΑνω, ΑΝΩΤΕΡΟ.


"Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν"

Καρκινική γραφή

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Καρκινικές επιγραφές ή καρκίνοι ονομάζονται συμμετρικές φράσεις οι οποίες μπορούν να διαβαστούν είτε από την αρχή είτε από το τέλος.

Πίνακας περιεχομένων

Παραδείγματα

Π.χ. τα ονόματα "ΑΝΝΑ" ή "ΣΑΒΒΑΣ" αλλά και πόλεις όπως "ΣΕΡΡΕΣ" είναι καρκινικές.
Όπως και η λέξη "άλλα" ή "αλλά". Η γνωστότερη καρκινική επιγραφή είναι η:
"Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν"
(σε ελεύθερη μετάφραση στα νέα ελληνικά: πλύνε τις αμαρτίες, όχι μόνο το πρόσωπo) η οποία χαρασσόταν συχνά σε πηγές.

****
ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΟΜΑΙ παρακάτω, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ως εδώ γκουγκλ, ως ΕΚΕΙ που "δουλεύεις" για το ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩ
(2 και 39 Πέμπτης. Την έφαγε την ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ;)
είσαι για 

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Τι το παιδεύω;

Τόσες αλλάγές, γιατί, (λογικά) θα απορείτε...

Κυριακή, 24 Γενάρη 2016

Σήμερα 24/01/2016 εορτάζουν:

Οσίες Ξένη και οι δύο θεραπαινίδες της, Άγιοι Βαβύλας ο εν Σικελία και Αγάπιος και Τιμόθεος οι μαθητές του, Όσιος Νεόφυτος ο έγκλειστος που ασκήτευσε στην Κύπρο, Όσιος Φίλων ο Θαυματουργός Επίσκοπος Καρπασίας της Κύπρου

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
1. Για τον Άγιο Διονύσιο τον εν Ολύμπω

Εμ!

Η πρόσβαση σε αυτό το ιστολόγιο επιτρέπεται μόνο σε προσκεκλημένους αναγνώστες

Εμ! Blogspot! .com!!!
Δεν έχετε λάβει πρόσκληση για την ανάγνωση

ΛΥΣΑΡΙ

ΠΗΓΗ
Λέξη: λυσάρι (Λεξικό Ομορρίζων)
Δείτε και: Κλίση Νέας  Συνώνυμα  
Αρχική - Ριζική: λύω < αρχ. |λυτ λυσ λυν λυο λυμ λιτ λυω| 
λύνω <αρχ. λύω
λύση <αρχ. λύσις <

Η λύσσα στην Ελλάδα-μια επανεμφανιζόμενη ζωονόσος

ΠΗΓΗ: ΚΕΕΛΠΝΟ



Η λύσσα στην Ελλάδα-μια επανεμφανιζόμενη ζωονόσος

Η λύσσα είναι ζωονόσος που οφείλεται σε διάφορα στελέχη του ιού Lyssavirus (ραβδοϊός), οι οποίοι προσβάλλουν το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Το πρόβλημα της νόσου έγκειται στο γεγονός ότι προκαλεί 100% θνησιμότητα και αποτελεί σημαντικό οικονομικό βάρος για τις χώρες όπου ενδημεί, λόγω του υψηλού οικονομικού κόστους για την προληπτική χορήγηση αντιλυσσικών ορών και εμβολίων, την υγειονομική περίθαλψη των ασθενών και τα λαμβανόμενα μέτρα ελέγχου για τη νόσο.
Η λύσσα προσβάλλει όλα τα είδη θηλαστικών-κυρίως τα σαρκοβόρα- και ανάλογα με το είδος του ξενιστή που προσβάλλει διακρίνεται σε λύσσα των σκύλων (λύσσα των δρόμων) και στη λύσσα των άγριων ζώων.
Η λύσσα ενδημούσε στη χώρα μας από τον 10ο αιώνα π.Χ., όπως μαθαίνουμε από έργα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, όπως η Ιλιάδα του Ομήρου.
Οι Κτηνιατρικές Αρχές το 1933 αναφέρουν

Λυσίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Λυσίας
Ο Λυσίας (Αρχαία Αθήνα, 459 π.Χ./445 π.Χ. - περ. 380 π.Χ.) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ρήτορες της αρχαιότητας. Γεννήθηκε το 459 π.Χ. στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο Κέφαλος, επιφανής και πλούσιος Συρακούσιος, ενώ παππούς του ήταν ο Λυσανίας. Είχε δύο αδελφούς, τον Πολέμαρχο και τον Ευθύδημο. Ο πατέρας του με πρόσκληση του φίλου του πολιτικού Περικλή άφησε τις Συρακούσες για να εγκατασταθεί μόνιμα στην Αθήνα, όπου έζησε ως μέτοικος τριάντα περίπου χρόνια, έως τον θάνατό του. Ο Κέφαλος χάρη στην οικονομική του άνεση και την γνωριμία του με εξέχοντες πνευματικούς άνδρες των Αθηνών έδωσε υψηλού επιπέδου αγωγή και επιμελημένη μόρφωση στα παιδιά του.

Πίνακας περιεχομένων

"Απαντήσεις στις λογικές απορίες σας"

Ήθελα να "παίξω" μετον τίτλο και με ανάρτηση:
"Λυσάρι στις απορίες σας",
μού ήρθε στο μυαλό "Λύση" και παραπλήσια, οπότε, έψαξα, θυμήθηκα, έμαθα, πάμε για τίτλο:
"Απαντήσεις στις λογικές απορίες σας", όσο γίνεται, φυσικά!
Θα είναι πίσω στα σχόλια, για κέρδος χρόνου, για να μην "χασομεράμε", όλοι μας!

Όκευ; Καλά 'ξηγιέμαι;

ΤΥχαίο;

Τυχαίο;

ΧΑΡΙΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΣΠΑ ΚΟΛΟΚΥΘΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ!!!!!!

ΣΤΙΧΟΙ~ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΖΟΥΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΜΟΥΣΙΚΗ~ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ~ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ Στο μπουζούκι…
youtube.com
Μου αρέσει!Σχολιάστε

***
ΠΡΩΤΗ Κύρια στην Αρχική! 

Λευκή βραδιά! Τί ωραία που ακούγεται!


Λευκή βραδιά θα γίνει σήμερα στο Χιονοδρομικό Κέντρο Πηλίου με νυχτερινό σκι για όσους το επισκεφθούν. Το event θα αρχίσει από τις 20:00 και θα τελειώσει 01:00…
e-thessalia.gr
Μου αρέσει!Σχολιάστε

Ακυκλοφόρητο τραγούδι.

Ο Thanos Anestopoulos κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.

Ακυκλοφόρητο τραγούδι. Ποιος είμαι εγώ χωρίς το φως σου τι ζεστασιά χωρίς το πρόσωπό σου ποιος είμαι εγώ χωρίς τις νύχτες σου ποιος είμαι εγώ…
youtube.com
Μου αρέσει!

απαγόρευση

Σε καθολική απαγόρευση της οπλοφορίας και οπλοχρησίας για τους κληρικούς όλων των βαθμίδων προχώρησε σύμφωνα με πληροφορίες του orthodoxia.info η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
http://orthodoxia.info/…/%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%bf%ce%b4%ce…/

Σε καθολική απαγόρευση της οπλοφορίας και οπλοχρησίας για τους κληρικούς όλων των βαθμίδων προχώρησε σύμφωνα με πληροφορίες του orthodoxia.info η…
orthodoxia.info
Μου αρέσει!Σχολιάστε

Stamatis Spanoudakis Σταμάτης Σπανουδάκης (OFFICIAL)

Το δυνατότερο εγώ είναι η ταπείνωση. Στη μουσική, στους μεγάλους του είδους σου, στον Θεό τελικά.
Δεν υπάρχει «πληκτική ζωή» για τον καλλιτέχνη. Όλα τα ταξίδια, τα ρίσκα, οι περιπέτειες κ.λπ., γίνονται βαθιά μέσα του. Το όπλο του, το κεφάλαιό του, το κουβαλάει πάντα μαζί του. Καί σ’ ένα κελί ακόμα.
Η σχέση μου με τον Θεό; Μικρού παιδιού που αγαπιέται.
Αν ο καλλιτέχνης ζει για το χειροκρότημα «την έβαψε». Ζει για τον εαυτό του και για όσα έχει μέσα του. Αν χειροκροτηθεί γι’ αυτό, είναι από τους τυχερούς. Συνήθως πολεμιέται.
Ο καλλιτέχνης γεννιέται. Η μουσική, όπως και ο Θεός, δεν είναι υπόλογη ή παράλογη. Είναι υπέρλογη. Χρειάζεται αυτό το φύσημα του Θεού, που δίνεται όπου Εκείνος θέλει. Το γιατί μού διαφεύγει.
Το τραγούδι είναι η κουβέντα μεταξύ ενός ή πολλών ανθρώπων στη γλώσσα τους. Η μουσική είναι η σιωπή τους.
Μου αρέσει!Σχολιάστε

είτε βιώνοντας το, είτε εισπράττοντας το από τους άλλους.

Φθόνος. Σε ζηλεύουν; Δες τι πρέπει να τους κάνεις

Φθόνος; Πως προσδιορίζεται αυτό το συναίσθημα που λίγο πολύ έχει κάνει την εμφάνιση του στην ζωή όλων μας είτε βιώνοντας το, είτε εισπράττοντας το από τους άλλους. Ας προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αυτή την έννοια που
boro.gr
Μου αρέσει!Σχολιάστε

***
Κρατούμενο. Δεν το διάβασα.

Ούτε τα πλούτη ούτε η δόξα

Χάρβαρντ: Ούτε τα πλούτη ούτε η δόξα –Τι μας κάνει ευτυχισμένους
http://e-thessalia.gr/?p=203879

Παρατηρώντας την καθημερινότητα 724 ανθρώπων, επί 75 χρόνια, οι επιστήμονες του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ μελέτησαν την συνταγή της ευτυχίας. Το…
e-thessalia.gr
Μου αρέσει!Σχολιάστε

ΑΝΩΣΗ - ΒΟΛΟΥ

Ξεκίνησαν οι παραγγελίες προϊόντων για την επόμενη διανομή από την "Άνωση"
http://e-thessalia.gr/?p=203648

Ξεκίνησαν  σήμερα οι παραγγελίες «Χωρίς Μεσάζοντες» για τα ελληνικά προϊόντα: Φέτα, Γίδινο Τυρί, Αλεύρι, Καρύδια, Μήλα, Απορρυπαντικά και Χαρτικά. Οι…
e-thessalia.gr
Μου αρέσει!Σχολιάστε

Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΒΙΟΛΕΤΑ-1976

Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΒΙΟΛΕΤΑ-1976

Στη λεύκα ακούμπησε απαλά ένα αστέρι.
Η δεσποινίς Βιολέτα δεν μνησικακεί:
(Της είχε στα δεκάξη υποσχεθεί,
το ίδιο,ναι,πως τον νυμφίο θα της φέρει).

Γύρω η βραδιά ανθίζει λυπημένη,
θρηνολογούν αναίτια τα τριζόνια,
(είναι δικά της τα χαμένα χρόνια,
καιροί που γεννηθήκαν πεθαμένοι).
Δεν τα θυμάται,αγαπάει τον Βιγιόν,
παράφορα και τους καταραμένους ποιητές.
(Πλαγιάζει με εξαίσιους ιππότες εραστές.
Έφτασε τα πενήντα.Και λοιπόν;).
Το αστέρι κάποιο βράδυ θα κυλήσει.
Το πού μονάχα την ενδιαφέρει:
(Στα μάτια του ωραίου που θα φέρει
ή στα δικά της μάτια,πριν τα κλείσει;).

ξέχασες και τα βότσαλα

ΓΙΑ ΝΑ Σ'ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΩ
Είχες ένα απορημένο βλέμμα πουλιού
όταν η θάλασσα σου ιστορούσε παραμύθια.
Γιατί έφυγες,πού βρίσκεσαι,
ξέχασες και τα βότσαλα
για να σ'ακολουθήσω.

ενημέρωσε τη φωτογραφία εξωφύλλου.

Ο χρήστης Γιώτα Γιάννα ενημέρωσε τη φωτογραφία εξωφύλλου.
Μου αρέσει!Σχολιάστε

Του Ψαρά

(Δικές μου σημειώσεις, ίσως και κάποτε, μεταφραστούν! Άγνωστον! Το Ζητούμενον Χ!)

***

Να, λοιπόν, γιατί

επέμενε η ετικέτα:

"ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ"!

Έπρεπε, να βρω χρόνο, να την φέρω και ΕΔΩ, ΠΡΩΤΗ!

Άσχετο - Διάφορα

...κι εκεί που έκανα μια Ανακαίνιση, νά 'το "ΚΛΙΚ"!
Μα να μην καταλάβω, τόσον καιρό, τί κάρφωναν;
Πόσο αργόστροφη μπορεί να είμαι;
Αδικαιολόγητη, κυρά - Κατερίνα!
Από μένα, σε μένα.

Στα "υπόψιν", από δω και πέρα!

***
Ισοπαλία!

****

Κι ακούγονταν, λέει "και η βλάμισσα...

ΠΩ ΠΩ, τι θα μού θύμίζε, αν ήμουνα εκεί!!!

Μακρυράχη, πλάτανος, πανηγύρι και νειάτα!

Να περνάει καλά, όλος ο κόσμος!!!

Κι εγώ, πέρασα, πολύ όμορφα, απόψε!

Άκουγα υπέροχη, μουσική!

Να είμαστε, όλοι μας ΚΑΛΑ!

Φυσικά και θα ήθελα να ήμουνα κι εκεί!

Είναι δυνατόν;

Του χρόνου, με το ΚΑΛΟ!!!




Ζωγράφος ήταν!

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

(Το "εγώ της Γιώτας)

Πρωτόγραφο:

Εδώ είναι η σελίδα η δικιά μου.

Του "κοινού", από κει.

***

ΧΡΥΣΟΣ!

... Ήταν εκεί, και περίμεναν...
Σα, να μού μίλησε ο Θεός, μέσω της Φύσης.
Εγκατάλειψη ή προσμονή;

Φυσσάει παγωμένος αέρας, ΑΛΛά,

φυσσάει βοριάς και μού παγώνει τα λουλούδια μου,

ΛΕΥΚΟΣ ΚΡΙΝΟΣ

 
ΛΕΥΚΟΣ ΚΡΙΝΟΣ 
Riflessi d'acqua
Buongiorno!
"Ai fiori non importa di che colore è il cielo...
Continuano a fiorire perché sanno che, pur celato dal grigiore, dietro le nuvole c'è sempre il sole"
- ©Riflessi d’acqua -
Copyright©2012
Tutti i diritti riservati agli Autori
*Foto: ©Ago48
Riflessi d'acqua-diventa fan
Diritti riservati © LG. 633/1941
Καλημέρα!
" τα λουλούδια, δε με νοιάζει τι χρώμα έχει ο ουρανός...
Να συνεχίζουν να ανθίζουν επειδή ξέρουν ότι, ενώ επισκιαστεί από σύνορπ, πίσω από τα σύννεφα πάντα υπάρχει ο ήλιος "
- © αντανακλάσεις του νερού -
Copyright © 2012
All rights reserved στους συγγραφείς
* Φωτογραφία: © ago48
Αντανακλάσεις του νερού-Γίνετε fan
All rights reserved © lg. 633/1941
 
 

Του χρόνου

Σήμερα ο κλέφτης χρόνος, στάθηκε καλός!
Όσες φορές κοίταξα ρολόι, έδειχνε να κυλάει αργά.
Μ' άρεσε.
Ρύθμισα αλλιώς τα χρονόμετρά μου.
Μ' αρέσει, να μην με πανικοβάλλει ο χρόνος.
Ο πάτος, πάντα σταθερός!

Κι έτσι...

Δεν προκάναμε τα δικά μας!

Ζωή να έχουμε, ΟΛΑ θα τα προλάβουμε, ακόμα και εν αργώ...!

Δεν χρειάζεται να είσαι στην εκκλησία....

Jesus Daily μαζί με Warren Trout και 3 ακόμη.
You don't have to be in Church....to talk to Jesus....
Δεν χρειάζεται να είσαι στην εκκλησία.... Να μιλήσω στον Ιησού....Μεταφράστηκε από τα Αγγλικά

Μου αρέσει!Σχολιάστε

Της προίκας...

Τσάκα - τσάκα, μια και το θυμήθηκα.
Καμία σχέση με έμπνευση.
Η έμπνευση είναι Άλλη Φώτιση, και χαράς τον που την έχει, την προκάλεσε ή μπόρεσε να την διαχειριστεί!
Είχα και τέτοιες αναλαμπές, αλλά η ζωή προτίμησε να την ζω, πρώτα και μετά να γράφω, οπότε, δεν υπάρχουν ήρωες... σού λέω!

...Χρόνια πριν, περίπτερο, βράδυ και ξενύχτι.
Περνάει ένας γιατρός.
"Τι καινούργιο μάς γράφεις, Κατερίνα;"
"Τα της ημέρας... Τίποτα συγκλονιστικό. Τα ανθρώπινά μας..."
"Γράφε! Αυτή είναι η προίκα για τα παιδιά σου!"

....
Τί είχε πει, ο άνθρωπος!

....
Σήμερα, συζητώντας με φίλη, το λεν' κι άλλοι πολλοί.
"Μα, γιατί δεν βάζεις διαφημίσεις! Δεν σε καταλαβαίνω!"

Τί να καταλάβουν;
Ξαναεξηγώ κι εδώ.
"Κάνω κέφι και εθελοντισμό".

"Μα, γιατί; Αφού σε διαβάζουν!"

"... Και τις τσόντες τις βλέπουν. Τί πάει να πει; Η διαφήμιση απαιτεί πρόγραμμα, σχέδιο, γραμμή, συμφέροντα, κ.λ.π."

"Είναι άδικο..."

"Άσε με, να είμαι εγώ!"

Τότε, θυμήθηκα την "προίκα".

Το είπα, το λέω κι εδώ:

"Όταν Αποχωρίσω, θ' αφήσω διαθήκη στα παιδιά μου, μαζί με τους κωδικούς, να διαχειριστούν τις σελίδες μου! Αν πάρουν δραχμή, ας μ' ανάψουν, μερικά παραπάνω κεράκια!"

Κλειδί στην πόρτα, και, ένα τραγουδάκι:

Η Διαθήκη - Χάρις Αλεξίου 

 






Ίσως, λόγος Ύπαρξης

Κι ο τίτλος, εξηγείται:

Όχι, δεν θέλω να παραστήσω "κάτι".

Είχα πολλά "πράγματα" να πω, τα καθυστερούσα για "κατάλληλη στιγμή", φαίνεται, πως αυτή ήρθε τώρα.

Μόνο έτσι μπορώ να εξηγήσω τις συνεχόμενες παρατάσεις της ζωής μου, ενώ θα έπρεπε, βάση λογικής, να είμαι Φευγάτη, πολύ προ πολλού.

Και θυμήθηκα και μια αφιέρωση, πριν βγω στο "κλαρί" της δημοσιότητος.... (κι εννοώ τα βιβλία, γιατί εκεί προυπήρξα, κι όχι εδώ), μια φίλη, επειδή της έδειξα ένα ημερολόγιό μου και "κάτι" διάβασε, μού είπε:

"Μα εσύ, γράφεις σαν την Τάδε!"

Την άλλη μέρα, μού χάρισε ένα βιβλίο της Τάδε, κι η αφιέρωση έγραφε:

Στην Κατερίνα την Φευγάτη... κ.λ.π.

ΥΓ. Κλώτσησα, λίγο τότε, δεν καταλάβαινα και πολύ την έννοια του.
Η πολυδιασμένη, όμως, φίλη, μού εξήγησε και μετά
...................
........
ησύχασα!!!

Έπρεπε τώρα, να αλλάξω γραφή;

Κρύψ' τα Κατερίνα, μέχρι να σου πει η Μπίκα:

"Μα εγώ, για να γράψω αυτά που εσύ γράφεις σα νεράκι, πρέπει να διβάσω όλη αυτή την Βιβλιοθήκη μου και μάλιστα να την αντιγράψω!"

Κοίταξα, κι ήταν πολύ μεγάλη!

Κι εγώ, κρατούσα σακκούλες, μεγάλες και γεμάτες!

Τότε... (93; 94; Θα σε γελάσω.)

Δεν το πίστευε η Μεγάλη Δασκάλα!

Έψαχνε με τα γερασμένα χέρια της, έπαιρνε όποιο ημερολόγιο ή χαρτί ήθελε, κι έλεγε:

"θα μού διαβάσεις αυτό! Όχι, ότι θέλεις εσύ!"

και διάβαζα η καημένη...

Κι εκείνη, δεν μ' άφηνε να φύγω.

Κι είχα χτυπήσει διστατικά την πόρτα της...

Κουνάω κεφάλι.

Όχι, δε ζητάω, ουδεμία αναγνώριση.

Αν την ήθελα, θα έψαχνα κι αυτόν τον δρόμο.

Τον είδα με σαμαράκια, όμως, σαν τον Περιφερειακό μας, κι έκανα πίσω.

Θέλω στα μέτρα μου Κριτές. Αμόρφωτους και δουλεμένους, αλλιώς.

Έκανα ότι κάνουν όλοι.

Παπαγαλίζω, τραγουδώ, φωτογραφίζω.

Μεγαλώνω όμως, τα Έκτακτα παραμονεύουν, είδα ότι λείπει πολύ Ύλη απ' το κομμάτι της Πίστης μου και μαζεύτηκα εδώ,