Σάββατο, 4 Ιουνίου 2016

Σώπασε.

Προσευχή για ένα γατάκι; Είναι δυνατόν;
Αν είναι, λέει!
"Ναι, εσύ, δεν μπορείς να κοιμηθείς, άμα τ' ακούς, ξέρω!" είπε μια γειτόνισσα.

...Πήγα, ρίσκαρα, μαύρα σκοτάδια και διάφοροι κίνδυνοι μαζί!
Τελικά, έφευγα και συνέχιζε να κλαίει.
Συννενόηση, μηδέν!
"Κάνε, Χριστέ, μου να το δει, να φάει! Αν σωπάσει, θά 'ναι σημάδι..."

Σώπασε και το χάρηκα, 11 παρά, σχεδόν, σε λίγο, μόλις έφτασα σπίτι.

...Σκεφτόμουνα... τελικά, δεν αλλάζει ο άνθρωπος! Τα θέλει  και τα παθαίνει! Έτσι μού στέριωσε η Ελπίδα και αλληλοπαιδευόμαστε.

Ας είναι!
Αύριο. Να ξημερώσει ο Θεός τη μέρα.
Μ' ανησυχούν κι άλλα γατάκια και σκυλάκια και άνθρωποι.

Ευτυχώς, μεριμνεί Άλλος!
Δεν φτάνω, όπου και όσο θα ήθελα.
Αρκεί η διάθεση.

11 και 06
Αέρας έφερε ένα νιάου. Ή του το έφαγαν, ή είχα απάντηση! Τρελό;

1 σχόλιο:

  1. Ένα 24ωρο μετά, μετά από πολλές περιπέτειες, έφαγε, στέκει σε μια γωνιά του κήπου μου.
    ΌΠοτε φοβάται, κάνει και νιάου, του λέω και σσσσσουτ και ησυχάζει.
    Μαμά να θηλάσει ψάχνει να βρει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή